Comparative Politics

Faculty Instructor: 
ECTS: 
10
Code: 
ΠΑY12
Cycle / Level: 
Postgraduate
Compulsory / Optional: 
Compulsory
Εξειδικεύσεις Μεταπτυχιακού: 
ΠΜΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
Teaching Period: 
Spring
Course Content: 

The course includes two parts. The first part includes a methodological, theoretical, thematic and research evaluation of the field of Comparative Politics.

The comparative method is one of the oldest fields of political science and it has been the basis of many texts of political philosophy. However, as a separate branch and as a method of analyzing political phenomena, Comparative Politics appeared much later, from the 19th century onwards. This part of the course examines how Comparative Politics developed, the ways its substantive and methodological content has evolved today, especially from the post-war period until today.

In this context, particular attention will be given to recognizing the foundational antithesis of the comparative political approach. Such antithesis consists in trying to examine and analyze particular political structures, discourse and practices observed in individual countries, geographic areas and cultures, as well as institutional structures on the one hand, by elaborating a coherent conceptual framework with a wider validity that will allow us to explain the specific expressions of political systems and the common interpretation of the various relations between them, on the other. In addition, reference will be made to modern efforts to solve research problems arising from this antithesis.

The second part of the course involves expanding into a specific topic of Comparative Politics, which changes every year, looking at it from a comparative perspective. These topics have so far covered areas such as direct democracy, secularization and the role of religion, minorities, populism, leadership, etc. During the academic year 2018-9 the topic is: The establishment of illiberal regimes and the future of liberal democracy.

Specific research subjects

1. Shaping illiberal tendencies - the weakness of the democratic system?
a. Nationalism
b. Populism
c. Anti-cosmopolitanism
d. The economy
2. Characteristics and forms of illiberal democracy
a. The dominant role of the leader (Putin, Erdogan, Orban, Duterte)
b. The rejection of the elites (USA and the Trump election)
c. The rejection of supranationalism and cosmopolitanism
i. Poland and Hungary
ii. The anti-immigration dimension
iii. The concept of identity (national, religious) in strengthening element of authoritarianism
iv. The external enemy
d. Maintaining the formal elements of liberal democracy

3. The rejection of consensualism and the strengthening of majority democracy
a. The dissolution of checks and balances
b. Constitutional changes
c. Control of the media and justice
4. The importance of political culture

Learning Outcomes: 

Following successful conclusion of the course, the students will:
• Have a good overview of the literature in the various subfields of Comparative Politics;
• Have acquired advanced knowledge of research questions, methodological approaches, and explanations and methodological and analytical skills of comparing political systems, in particular in the area studied during the specific academic year;
• We have developed the basic conditions for reading and understanding scientific articles and will be able to prepare and complete an original scientific paper;
• Will be able to understand, analyze and compare the key features of the political systems, to associate and to distinguish basic and secondary elements in a political system.

Student Assessment: 
Η πολύ καλή γνώση της αγγλικής (αλλά και άλλων γλωσσών) είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος δεδομένου ότι η βιβλιογραφία που χρησιμοποιείται είναι κυρίως ξενόγλωσση. Η παρουσία στο μάθημα είναι υποχρεωτική, όπως άλλωστε σε όλο το ΜΠΣ, και τεκμηριώνεται με την υπογραφή παρουσιολογίου. Κάθε φοιτητής μπορεί να απουσιάσει (δικαιολογημένα ή όχι) από έως τρία μαθήματα μεταξύ των οποίων δεν μπορεί να είναι εκείνο της παρουσίασης της εργασίας του. Η τελική βαθμολογία διαμορφώνεται ως εξής: • Τελική εργασία: 40% • Συμμετοχή (στην οποία περιλαμβάνονται και οι εργασίες κατά τη διάρκεια του μαθήματος): 40% • Παρουσίαση της εργασίας και διεύθυνση της συζήτησης: 20%. Οι φοιτητές θα επιλέξουν ένα θέμα συγκριτικής πολιτικής που θα εξετάσουν και θα παρουσιάσουν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Όλες οι εργασίες θα παραδοθούν μέχρι το τέλος της εξεταστικής περιόδου του Φεβρουαρίου του 2020 και θα διορθωθούν/βαθμολογηθούν. Οι φοιτητές που επιθυμούν βελτίωση του βαθμού τους ή που δεν επέτυχαν θα μπορούν να την υποβάλουν εκ νέου κατά την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Οι τελικές εργασίες, οι οποίες θα περιλαμβάνουν στο ξεκίνημά τους οπωσδήποτε την διάρθρωση της εργασίας και μια εισαγωγή με την υπόθεση εργασίας και την μεθοδολογία κατατίθενται το αργότερο 2 ημέρες πριν την λήξη της προθεσμίας. Η κάθε εργασία θα είναι : 1. Τυπογραφημένη σε υπολογιστή (σε word). 2. Με μόνο διάστημα και γραμματοσειρά σε Arial ή TNR. 3. Με πλήρη στοίχιση. 4. Μετά από κάθε παράγραφο, υπάρχει κενή γραμμή. 5. Η κάθε εργασία θα ξεκινά με την πρώτη σελίδα στην οποία υπάρχουν μόνο τα στοιχεία της εργασίας (μάθημα, διδάσκων, ημερομηνία, όνομα του φοιτητή και τίτλος), δεύτερη σελίδα όπου υπάρχει ο πίνακας περιεχομένων και μία σελίδα εισαγωγής όπου περιγράφεται η υπόθεση εργασίας, ο σκοπός, η μεθοδολογία και η δομή της εργασίας. 6. Οι αναφορές/παραπομπές θα ακολουθούν είτε με το σύστημα των υ/σ στο κάτω μέρος της σελίδας (γαλλικό σύστημα) είτε με το σύστημα APA (παράθεση). Και στις δύο περιπτώσεις θα υπάρχει πλήρης πίνακας βιβλιογραφίας στο τέλος της εργασίας. 7. Κάθε αυτολεξεί αναφορά από άλλο κείμενο παρατίθεται με εισαγωγικά. Δεν επιτρέπεται η παράθεση προτάσεων άνω των δύο γραμμών (με ή χωρίς εισαγωγικά). 8. Κάθε απόπειρα λογοκλοπής οδηγεί σε μηδενισμό. Η διαπίστωση αντιγραφής ή λογοκλοπής τιμωρείται με μηδενισμό της εργασίας και εισήγηση για αποπομπή του φοιτητή από το ΜΠΣ. Για το λόγο αυτό οι φοιτητές είναι υποχρεωμένοι να έχουν και να θέτουν στη διάθεση του διδάσκοντος, εφόσον ζητηθεί, όλη τη βιβλιογραφία που αναφέρεται στην εργασία (ή να αναφέρουν την βιβλιοθήκη στην οποία την βρήκαν). 9. Δεν επιτρέπεται η παραπομπή σε κείμενα (βιβλία/άρθρα) που απλώς αναφέρονται σε άλλα βιβλία ή άρθρα τα οποία ο φοιτητής δεν έχει διαβάσει. 10. Η εργασία υποβάλλεται με μέιλ και σε έντυπη μορφή χωρίς πλαστικά. Αρκούν δύο συρράψεις. 11. Δεν επιτρέπεται η χρήση ως βιβλιογραφικού υλικού από την Wikipedia ή άλλες ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες. 12. Οι ηλεκτρονικές πηγές πρέπει να αναφέρονται όχι με την γενική τους διεύθυνση αλλά με ολόκληρη την ηλεκτρονική διεύθυνση που οδηγεί απευθείας στο αναφερόμενο άρθρο ή κείμενο. Κάθε αναφορά σε ηλεκτρονική πηγή πρέπει να αναφέρει την τελευταία ημερομηνία πρόσβασης. 13. Οι φοιτητές οφείλουν να ερευνούν αυτόβουλα κατά πόσον οι ηλεκτρονικές πηγές που επικαλούνται σέβονται τις αρχές της επιστημονικής ακρίβειας και της αντικειμενικής καταγραφής των γεγονότων που αναφέρουν.
Bibliography: 

Γενικά περί συγκριτικής πολιτικής:

Ελληνική βιβλιογραφία:

Διαμαντούρος, Νικηφόρος, Πολιτισμικός δυϊσμός και πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, Αθήνα: Αλεξάνδρεια, 2000.
Ζορμπάς, Κνωσταντίνος,  Πολιτική και θρησκείες, Αθήνα: Παπαζήσης, 2007.
Λυριντζής, Χρήστος, Σύγκριση και ερμηνεία: Η πορεία και οι προοπτικές στη σύγχρονη πολιτική ανάλυση, Αθήνα: Νήσος, 2001.
Meny, Yves, Συγκριτική πολιτική, 2 τόμοι, Αθήνα: Παπαζήσης, 1996.
Μοσχονάς, Γεράσιμος, «Η ‘λογική’ της συγκριτικής πολιτικής ανάλυσης», εισαγωγικό δοκίμιο στο Meny, Yves, Συγκριτική πολιτική, 2 τόμοι, Αθήνα: Παπαζήσης, 1996.
Sartori, Giovanni, Σημασιολογία, έννοιες, συγκριτική μέθοδος, Αθήνα: Παπαζήσης, 2004.
Σεφεριάδης, Σεραφείμ, «Πολιτική επιστήμη, συγκριτική πολιτική: Κρίση στην ‘κανονική επιστήμη’;», εισαγωγή στο Sartori, Giovanni, Σημασιολογία, έννοιες, συγκριτική μέθοδος, Αθήνα: Παπαζήσης, 2004.

Ξενόγλωσση βιβλιογραφία:

Almond, Gabriel & Powell, G. Bingham, Comparative Politics: A Developmental Approach, Βοστόνη: Little Brown, 1966.
Apter, David, Some Conceptual Approaches to the Study of Modernization, Englewood Cliffs: Prentice-Hall, 1968.
Apter, David (επιμ.) The Legitimization of Violence, Λονδίνο: Macmillan, 1997.
Kopstein, Jeffrey & Lichbach, Mark (επιμ.) Comparative Politics: Interests, Identity and Institutions in a Changing Global Order, 2η έκδοση, Cambridge: Cambridge University Press, 2005.
Landman, Todd, Issues and Methods in Comparative Politics: An Introduction, 2η έκδοση, Λονδίνο: Routledge, 2003.
Lewis, Paul, Potter, David & Castles, Francis (επιμ.), The Practice of Comparative Politics, 2η έκδοση, Λονδίνο: Open University-Longman, 1978.
McIntyre, Alasdair, ‘Is a Science of Comparative Politics Possible?’, Against the Self-Images of an Age, Λονδίνο: Duckworth, 1971.

 

Εξάμηνο: 
Α' Εξάμηνο